Όμιλος Φιλαναγνωσίας - Πρότυπο Γυμνάσιο Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων

Χάνομαι, γιατί... διαβάζω!

Είμαστε μια παρέα που διαβάζει μανιωδώς βιβλία, αλλά που και που έχει όρεξη να σερφάρει στον ωκεανό του διαδικτύου.
Όπου "βρέχει" βιβλία, εμείς εκεί, να κολυμπάμε με μόνο σωσίβιο την αναγνωστική μας τρέλα.
Είμαστε παιδιά έτοιμα για ανάγνωση, τρελοί αναγνώστες, βιβλιοκυνηγοί.
Και όπου δείτε βιβλιο-ταραχή, εκεί θα μας βρείτε: μάλλον στον φιλόξενο χώρο μιας βιβλιοθήκης ή στη δική μας γωνιά,
στη δική μας Χώρα των θαυμάτων, στη λέσχη μας.

Πρότυπο Γυμνάσιο Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
Όμιλος Φιλαναγνωσίας 2014-2015, 2015-2016, 2016-2017, 2017-2018

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Ζωή σαν ασανσέρ ή Ζωή στο ασανσέρ;

Στην τελευταία μας συνάντηση επιλέξαμε ως ανάγνωσμα του Δεκεμβρίου το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά Ζωή σαν ασανσέρ (Εκδ. Πατάκη 2012). Πρόκειται για το τρίτο μέρος της "Τριλογίας του Δρόμου" (Κάπου ν' ανήκεις 2010, Ύαινες 2011). Ο συγγραφέας, γεννημένος το 1965 στην Αθήνα, είναι πολυγραφότατος και έχει επινοήσει μια δική του μέθοδο δημιουργικής γραφής για τα παιδιά. Έχει εκδώσει πολλά βιβλία για παιδιά όλων των ηλικιών.  Το Ζωή σαν ασανσέρ βραβεύτηκε το 2012 με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Βιβλίου (κατηγορία: εφηβικό-νεανικό βιβλίο).

Ακολουθεί η υπόθεση (από την έκδοση):
Αθήνα, Μάιος-Ιούλιος 2011. Απειλή χρεοκοπίας, αγανάκτηση, ανεργία, κατήφεια, οργή, ακτιβισμός, κολεκτίβες, ανταλλακτήρια αγαθών, συναυλίες, το απρόσμενο τέλος της Έιμι Γουαϊνχάουζ, οικογενειακές υποθέσεις, απόπειρες ενηλικίωσης, έρωτες, φιλίες, απογοητεύσεις... Μέσα σε όλα αυτά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι συναντιούνται με τον πιο παράδοξο τρόπο την τελευταία βροχερή μέρα της άνοιξης. Ο ένας τρέχει για να φύγει από τη μιζέρια του σπιτιού του, η άλλη ακολουθεί, παρά τη θέλησή της, τον πατέρα της στις παρακινδυνευμένες ακτιβιστικές του πράξεις. Η συνάντησή τους δε θα διαρκέσει πάνω από δύο λεπτά (κι αυτά σιωπηλά), αλλά θα τους αφήσει διψασμένους για συνέχεια.

Έρωτας; Ανάγκη; Απελπισία; Θα δείξει. Αρκεί να ξαναβρεθούν...
Ένα μυθιστόρημα τρυφερό, με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις, που έχει για φόντο μια παρέα αγανακτισμένων νέων που στήνουν μια κολεκτίβα ανταλλαγής αγαθών, ακραίες ακτιβιστικές πράξεις, μουσικές της Έιμι και μια κοινωνία που ψάχνει τον προσανατολισμό της.

Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, με τις φωνές των δύο ηρώων να εναλλάσσονται, το μυθιστόρημα πραγματεύεται το ζήτημα της ταυτότητάς τους και της ανάγκης τους να απαγκιστρωθούν από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της οικογένειάς τους προκειμένου να αρθρώσουν τον δικό τους λόγο.

"Η ζωή σαν ασανσέρ" αποτελεί το τρίτο και τελευταίο σκέλος της άτυπης τριλογίας που ξεκίνησε με το "Κάπου ν' ανήκεις" και συνεχίστηκε με τις "Ύαινες", η οποία εξερευνά το ζήτημα της ταυτότητας στην κρίσιμη εφηβική ηλικία, όπου η εικόνα που έχει ο καθένας για τον εαυτό του υπόκειται σε δεκάδες στρεβλώσεις, αποτέλεσμα της επιτακτικής ανάγκης του να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο.
Για να δούμε τελικά τι θα προκύψει για τους νέους μας ήρωες... πάνω, κάτω, άνω κάτω ή εγκλωβισμός στον πάτο του "ανελκυστήρα"; Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση σχετικά με τα αδιέξοδα της εφηβείας όπως παρουσιάζονται στο βιβλίο, δείτε εδώ.
Επίσης, για το τέλος, η πέτρα του σκανδάλου, το Back to black της Amy Winehouse:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου