Δείτε την παρουσίαση εδώ.

Το βιβλίο με τίτλο "Στα χνάρια του μαύρου γίγαντα" της Γιολάντας Πατεράκη (σε εικονογράφηση της Άννας Μενδρινού) είναι γενάτο περιπέτειες, δράση, διασκεδάστηκα ήθη και έθιμα. Γίνετε αγαπητό στον έφηβο αλλά και στον ώριμο αναγνώστη που ξέρει να διαβάζει έξυπνα βιβλία.
Βιβλία α΄ γυμνασίου
Αθήνα, Μάιος-Ιούλιος 2011. Απειλή χρεοκοπίας, αγανάκτηση, ανεργία, κατήφεια, οργή, ακτιβισμός, κολεκτίβες, ανταλλακτήρια αγαθών, συναυλίες, το απρόσμενο τέλος της Έιμι Γουαϊνχάουζ, οικογενειακές υποθέσεις, απόπειρες ενηλικίωσης, έρωτες, φιλίες, απογοητεύσεις... Μέσα σε όλα αυτά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι συναντιούνται με τον πιο παράδοξο τρόπο την τελευταία βροχερή μέρα της άνοιξης. Ο ένας τρέχει για να φύγει από τη μιζέρια του σπιτιού του, η άλλη ακολουθεί, παρά τη θέλησή της, τον πατέρα της στις παρακινδυνευμένες ακτιβιστικές του πράξεις. Η συνάντησή τους δε θα διαρκέσει πάνω από δύο λεπτά (κι αυτά σιωπηλά), αλλά θα τους αφήσει διψασμένους για συνέχεια.
Έρωτας; Ανάγκη; Απελπισία; Θα δείξει. Αρκεί να ξαναβρεθούν...
Ένα μυθιστόρημα τρυφερό, με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις, που έχει για φόντο μια παρέα αγανακτισμένων νέων που στήνουν μια κολεκτίβα ανταλλαγής αγαθών, ακραίες ακτιβιστικές πράξεις, μουσικές της Έιμι και μια κοινωνία που ψάχνει τον προσανατολισμό της.
Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, με τις φωνές των δύο ηρώων να εναλλάσσονται, το μυθιστόρημα πραγματεύεται το ζήτημα της ταυτότητάς τους και της ανάγκης τους να απαγκιστρωθούν από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της οικογένειάς τους προκειμένου να αρθρώσουν τον δικό τους λόγο.
"Η ζωή σαν ασανσέρ" αποτελεί το τρίτο και τελευταίο σκέλος της άτυπης τριλογίας που ξεκίνησε με το "Κάπου ν' ανήκεις" και συνεχίστηκε με τις "Ύαινες", η οποία εξερευνά το ζήτημα της ταυτότητας στην κρίσιμη εφηβική ηλικία, όπου η εικόνα που έχει ο καθένας για τον εαυτό του υπόκειται σε δεκάδες στρεβλώσεις, αποτέλεσμα της επιτακτικής ανάγκης του να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο.
Το πρόσφατο βιβλίο που διαβάσαμε στον όμιλο μας ήταν το "Αγαπητέ θεέ". Το βιβλίο αναφέρεται σε ένα παιδάκι τον Όσκαρ ο οποίος πάσχει από μία σοβαρή αρρώστια. Μένει μαζί με άλλα παιδιά στο νοσοκομείο και μαζί με την κολλητή του την θεία Ροζ... Ο Όσκαρ και η θεία Ροζ δεν πιστεύουν στον θεό, όμως στο τέλος ο Όσκαρ αρχίζει να πιστεύει στον θεό και έτσι αλλάζει και την θεία Ροζ. Το βιβλίο είναι πολύ συγκινητικό βιβλίο του Έρικ - Εμανουέλ Σμίθ.
Ένα κορίτσι που αγαπά τα μυστήρια. Ένα ερωτευμένο αγόρι. Ένας χορός αποφοίτησης και μία εξαφάνιση - εσκεμμένη ή όχι; Η Μάργκο αφήνει σημάδια για τον αγαπημένο της και περιμένει... Ο Κιου προσπαθεί απεγνωσμένα να διαβάσει τα σημάδια και να φτάσει ξανά κοντά της.
Ο Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ είναι Γαλλο-βέλγος θεατρικός συγγραφέας, αλλά έχει γράψει και μυθιστορήματα και τέσσερις σύντομες ιστορίες, μια από τις οποίες είναι το Αγαπητέ Θεέ, που ανήκουν στον Κύκλο του Αοράτου, βιβλία για την παιδική ηλικία και την πνευματικότητα.